25/05/2007 |Bron: Belga
De stad Brussel gaat al haar dieselvoertuigen op termijn op biodiesel laten rijden. Het stadsbestuur schrijft een openbare aanbesteding uit voor de levering van gemiddeld een half miljoen liter biodiesel per jaar, goed voor een bedrag van 485.000 euro. Dat meldt de Brusselse schepen Mohamed Ouriaghli. De biobrandstof bestaat uit een mix van diesel en maximum 5 procent biodiesel.
"Terwijl de minister van Financiën twee jaar nodig had om de lagere accijnzen op biobrandstof om te zetten in Belgisch recht, heeft de stad Brussel minder dan zes maanden na de commercialisering van de brandstof een opdracht uitgeschreven om haar dieselvloot met biobrandstof te bevoorraden", luidt het bij Ouriaghli. De sp.a'er voegt eraan toe dat de bestaande overeenkomst van het stadsbestuur niet toelaat om volledig om te schakelen naar biobrandstof.
12 juni 2007
Dentergemnaren nog bezorgd na infovergadering biogas
25/05/2007 | Bron: Het Laatste Nieuws
In het West-Vlaamse Dentergem vond woensdagavond een infovergadering plaats over de vergistingsinstallatie die in de Tieltsestraat zou ingeplant worden. Een studiebureau gaf drie uur uitleg, maar de tweehonderd aanwezigen waren niet gerustgesteld. Ze spraken over "de verkrachting van het natuurgebied de Baliekouter".
Een landbouwbedrijf in Dentergem diende een aanvraag in voor een milieuvergunning omdat het wil uitbreiden. De bedrijfsleider wil de stallen voor de runderen en de varkens vernieuwen, en heeft ook plannen om een zogenaamde 'covergistingsinstallatie' te bouwen. Bij covergisting worden allerhande biologisch afbreekbare producten, grotendeels mest, omgezet in biogas en een droog digestaat dat uitgevoerd kan worden.
Veel Dentergemnaren zien de inplanting van de installatie niet zitten, omdat ze vrezen voor alle mogelijke vormen van overlast. Tijdens een infovergadering probeerden vertegenwoordigers van Eco Flanders en studiebureau DLV de grootste zorgen van de mensen weg te nemen. Ze hamerden op het feit dat de vergisting van de mest en andere organische producten volledig overdekt gebeurt, en dat de gistingstanks volledig afgesloten moeten worden van de buitenlucht omdat het proces anders mislukt.
Voorts wezen ze erop dat de enige bron van geluid een gedempte motor wordt die zal draaien op biogas, en dat er ongeveer acht transporten per dag bijkomen, maar dat die alleen via de brede Tieltsestraat zullen op- en afrijden. De vertegenwoordigers drukten erop dat bodemvervuiling niet mogelijk is, en dat het afvalwater zodanig gezuiverd wordt dat het weer drinkbaar zal zijn. Ook het feit dat de installatie 5.000 gezinnen zal voorzien van groene stroom, werd in de verf gezet.
De Dentergemnaren waren evenwel niet overtuigd. Zo vreesden ze onder meer dat de extra vrachtwagens de kernen van de nabijgelegen dorpen onveilig zouden maken, en hadden ze nogal wat vragen bij de vermeende geurloosheid van de hele operatie. Dat de installatie 60.000 ton per jaar mag verwerken, vinden ze veel te groot voor een landbouwgebied. Op 13 juli moet het schepencollege een advies geven over deze zaak, en op 16 augustus beslist de bestendige deputatie over het al dan niet uitreiken van de milieuvergunning.
In het West-Vlaamse Dentergem vond woensdagavond een infovergadering plaats over de vergistingsinstallatie die in de Tieltsestraat zou ingeplant worden. Een studiebureau gaf drie uur uitleg, maar de tweehonderd aanwezigen waren niet gerustgesteld. Ze spraken over "de verkrachting van het natuurgebied de Baliekouter".
Een landbouwbedrijf in Dentergem diende een aanvraag in voor een milieuvergunning omdat het wil uitbreiden. De bedrijfsleider wil de stallen voor de runderen en de varkens vernieuwen, en heeft ook plannen om een zogenaamde 'covergistingsinstallatie' te bouwen. Bij covergisting worden allerhande biologisch afbreekbare producten, grotendeels mest, omgezet in biogas en een droog digestaat dat uitgevoerd kan worden.
Veel Dentergemnaren zien de inplanting van de installatie niet zitten, omdat ze vrezen voor alle mogelijke vormen van overlast. Tijdens een infovergadering probeerden vertegenwoordigers van Eco Flanders en studiebureau DLV de grootste zorgen van de mensen weg te nemen. Ze hamerden op het feit dat de vergisting van de mest en andere organische producten volledig overdekt gebeurt, en dat de gistingstanks volledig afgesloten moeten worden van de buitenlucht omdat het proces anders mislukt.
Voorts wezen ze erop dat de enige bron van geluid een gedempte motor wordt die zal draaien op biogas, en dat er ongeveer acht transporten per dag bijkomen, maar dat die alleen via de brede Tieltsestraat zullen op- en afrijden. De vertegenwoordigers drukten erop dat bodemvervuiling niet mogelijk is, en dat het afvalwater zodanig gezuiverd wordt dat het weer drinkbaar zal zijn. Ook het feit dat de installatie 5.000 gezinnen zal voorzien van groene stroom, werd in de verf gezet.
De Dentergemnaren waren evenwel niet overtuigd. Zo vreesden ze onder meer dat de extra vrachtwagens de kernen van de nabijgelegen dorpen onveilig zouden maken, en hadden ze nogal wat vragen bij de vermeende geurloosheid van de hele operatie. Dat de installatie 60.000 ton per jaar mag verwerken, vinden ze veel te groot voor een landbouwgebied. Op 13 juli moet het schepencollege een advies geven over deze zaak, en op 16 augustus beslist de bestendige deputatie over het al dan niet uitreiken van de milieuvergunning.
"Label voor voedselkilometers heeft geen zin"
24/05/2007 | Bron: Vilt-nieuwsoverzicht
In zijn Ecologisch Voedselplan pleit Groen! voor de invoering van een label dat de transportkilometers van voedingsproducten vermeldt. Universitair docent Sanderine Nonhebel van de Groningse rijksuniversiteit denkt niet dat een dergelijk label zin heeft. Ze is het niet eens met de opvatting dat ons voedsel enorme afstanden aflegt. Slechts tien procent komt immers van buiten Europa. Niet zozeer het transport, maar wel de productie zelf is belastend voor het milieu, zo luidt het.
In De Zevende Dag merkte Piet Vanthemsche op dat het niet eenvoudig is om de transportkilometers van producten zoals pizza's te berekenen. Nonhebel voegt eraan toe dat voedselkilometers eigenlijk niet zoveel zeggen over milieuschade. Het vervoer van voedsel vanuit Australië per schip is veel minder slecht voor het milieu dan transport vanuit Spanje per vrachtwagen.
Nonhebel vindt dat de milieubelasting beter kan uitgedrukt worden in geproduceerde CO2 per kilogram product. "Want landbouw en veeteelt hebben verzuring, vermesting, verdroging, ontbossing en erosie tot gevolg. En dat wordt erger, omdat landen als China ons westers consumptiepatroon overnemen en meer vlees gaan eten. Daardoor wordt een steeds groter beroep gedaan op onze natuurlijke hulpbronnen".
Dat een dergelijk label in de supermarkt het verschil zal maken, gelooft Nonhebel niet. De meeste consumenten letten vooral op de prijs en het label zal hoogstens de bewustwording wat verbeteren, luidt het.
In zijn Ecologisch Voedselplan pleit Groen! voor de invoering van een label dat de transportkilometers van voedingsproducten vermeldt. Universitair docent Sanderine Nonhebel van de Groningse rijksuniversiteit denkt niet dat een dergelijk label zin heeft. Ze is het niet eens met de opvatting dat ons voedsel enorme afstanden aflegt. Slechts tien procent komt immers van buiten Europa. Niet zozeer het transport, maar wel de productie zelf is belastend voor het milieu, zo luidt het.
In De Zevende Dag merkte Piet Vanthemsche op dat het niet eenvoudig is om de transportkilometers van producten zoals pizza's te berekenen. Nonhebel voegt eraan toe dat voedselkilometers eigenlijk niet zoveel zeggen over milieuschade. Het vervoer van voedsel vanuit Australië per schip is veel minder slecht voor het milieu dan transport vanuit Spanje per vrachtwagen.
Nonhebel vindt dat de milieubelasting beter kan uitgedrukt worden in geproduceerde CO2 per kilogram product. "Want landbouw en veeteelt hebben verzuring, vermesting, verdroging, ontbossing en erosie tot gevolg. En dat wordt erger, omdat landen als China ons westers consumptiepatroon overnemen en meer vlees gaan eten. Daardoor wordt een steeds groter beroep gedaan op onze natuurlijke hulpbronnen".
Dat een dergelijk label in de supermarkt het verschil zal maken, gelooft Nonhebel niet. De meeste consumenten letten vooral op de prijs en het label zal hoogstens de bewustwording wat verbeteren, luidt het.
Ook protest tegen bio-energiecentrale Barry Callebaut
23/05/2007 | Bron: Gazet van Antwerpen
Het actiecomité Veilig Verkeer Kouterbaan-Aalstersestraat uit Wieze vreest een toename van het vrachtverkeer wanneer de nieuwe bio-energiecentrale er komt op de bedrijfsterreinen van chocoladeproducent Barry Callebaut. Het comité dreigt met acties.
"Door vele omleggingen passeren hier momenteel veel te veel vrachtwagens door de straat", stelt woordvoerder Robert Peeters die zelf aan de Kouterbaan woont. "Elke vrachtwagen die erbij komt, is er een te veel. Als er nu nog extra verkeer bijkomt om die energiecentrale te bevoorraden, wordt het helemaal onleefbaar". Het actiecomité schreef een brief naar het gemeentebestuur met de vraag om gehoord te worden en dreigt met acties. In het verleden waagden de buren zich al aan blokparkeren en Peeters sluit niet uit dat hij op de straat gaat liggen.
Patrick Hautphenne, coördinator van Barry Callebaut België, reageert wat verwonderd. "Electrawinds bouwt hier een milieuvriendelijke krachtcentrale die draait op palmolie, zij zullen dus zeker bijkomende CO2-uitstoot door vrachtwagens beperken. Waarschijnlijk zullen het er amper een zevental per dag zijn", legt hij uit. "We organiseren trouwens binnenkort een infovergadering voor de bewoners. Daar kunnen ze met hun vragen terecht en mogen ze suggesties geven over de inplanting. Bovendien kunnen een 30.000 gezinnen ook inschrijven op de groene stroom".
Robert Peeters heeft geen weet van de brief, maar is enigszins gerustgesteld dat het aantal beperkt blijft. "Dat neemt niet weg dat het verkeersprobleem in onze straat blijft", besluit hij. "Misschien kan een ontsluiting naar de N41 voor een verlichting zorgen". Burgemeester François Saeys (Open VLD) betwijfelt dat deze piste veel soelaas zal bieden. "Sinds kort moet er deels op het trottoir worden geparkeerd om meer plaats op de weg te krijgen. Deze situatie evalueren we over een halfjaar en dan kunnen we conclusies trekken", zegt hij.
Het actiecomité Veilig Verkeer Kouterbaan-Aalstersestraat uit Wieze vreest een toename van het vrachtverkeer wanneer de nieuwe bio-energiecentrale er komt op de bedrijfsterreinen van chocoladeproducent Barry Callebaut. Het comité dreigt met acties.
"Door vele omleggingen passeren hier momenteel veel te veel vrachtwagens door de straat", stelt woordvoerder Robert Peeters die zelf aan de Kouterbaan woont. "Elke vrachtwagen die erbij komt, is er een te veel. Als er nu nog extra verkeer bijkomt om die energiecentrale te bevoorraden, wordt het helemaal onleefbaar". Het actiecomité schreef een brief naar het gemeentebestuur met de vraag om gehoord te worden en dreigt met acties. In het verleden waagden de buren zich al aan blokparkeren en Peeters sluit niet uit dat hij op de straat gaat liggen.
Patrick Hautphenne, coördinator van Barry Callebaut België, reageert wat verwonderd. "Electrawinds bouwt hier een milieuvriendelijke krachtcentrale die draait op palmolie, zij zullen dus zeker bijkomende CO2-uitstoot door vrachtwagens beperken. Waarschijnlijk zullen het er amper een zevental per dag zijn", legt hij uit. "We organiseren trouwens binnenkort een infovergadering voor de bewoners. Daar kunnen ze met hun vragen terecht en mogen ze suggesties geven over de inplanting. Bovendien kunnen een 30.000 gezinnen ook inschrijven op de groene stroom".
Robert Peeters heeft geen weet van de brief, maar is enigszins gerustgesteld dat het aantal beperkt blijft. "Dat neemt niet weg dat het verkeersprobleem in onze straat blijft", besluit hij. "Misschien kan een ontsluiting naar de N41 voor een verlichting zorgen". Burgemeester François Saeys (Open VLD) betwijfelt dat deze piste veel soelaas zal bieden. "Sinds kort moet er deels op het trottoir worden geparkeerd om meer plaats op de weg te krijgen. Deze situatie evalueren we over een halfjaar en dan kunnen we conclusies trekken", zegt hij.
Unilever claimt klimaatvriendelijke ijsjes te maken
22/05/2007 | Bron: Het Nieuwsblad
"Ons ijs is klimaatneutraal", zegt het Amerikaanse Ben & Jerry's, een roomijsmerk dat eigendom is van de Nederlands-Britse multinational Unilever. Het bedrijf beweert dat het de meest klimaatvriendelijke ijsjes ter wereld maakt. Dat gebeurt deels door investeringen in duurzame energie. Het bedrijf streeft ook naar melk van koeien die geen methaangas uitstoten.
"Samen met de universiteit van Wageningen doen we experimenten om de voeding van de koeien bij te sturen zodat ze minder vervuilende winden laten", zegt duurzaamheidsmanager Anniek Mauser. Het zijn de Australiërs die aanvankelijk met dat onderzoek startten, maar de Nederlanders namen het nadien over. Een kant-en-klare oplossing is er nog niet: verschillende boeren gebruiken andere voedermethodes om te kijken welke formule tot de beste resultaten leidt.
"Ons ijs is klimaatneutraal", zegt het Amerikaanse Ben & Jerry's, een roomijsmerk dat eigendom is van de Nederlands-Britse multinational Unilever. Het bedrijf beweert dat het de meest klimaatvriendelijke ijsjes ter wereld maakt. Dat gebeurt deels door investeringen in duurzame energie. Het bedrijf streeft ook naar melk van koeien die geen methaangas uitstoten.
"Samen met de universiteit van Wageningen doen we experimenten om de voeding van de koeien bij te sturen zodat ze minder vervuilende winden laten", zegt duurzaamheidsmanager Anniek Mauser. Het zijn de Australiërs die aanvankelijk met dat onderzoek startten, maar de Nederlanders namen het nadien over. Een kant-en-klare oplossing is er nog niet: verschillende boeren gebruiken andere voedermethodes om te kijken welke formule tot de beste resultaten leidt.
Zonnebloemen maken plaats voor koolzaad in Frankrijk
22/05/2007 | Bron: Agrarisch Dagblad
Het Franse koolzaadareaal bedraagt dit jaar 1,56 miljoen hectare. Dat is 12 procent meer dan vorig jaar. Ten opzichte van het gemiddelde over de jaren 2001-2006 is de teelt met een derde uitgebreid. Vooral in Noord-Frankrijk, in het zuidwesten en langs de Atlantische kust kleuren de velden heel wat geler dan de voorgaande jaren.
De zonnebloemen moeten daarentegen opnieuw flink inleveren. Het areaal bedraagt nog 545.000 hectare, 15 procent minder dan in 2006 toen de oppervlakte aan zonnebloemen ook al met 21 procent was teruggelopen. Volgens de eerste schattingen van het ministerie van Landbouw komt het areaal voedermaïs uit op 1,44 miljoen hectare. Dat is opnieuw vier procent minder dan vorig jaar en 15 procent minder dan het gemiddelde van de voorbije vijf jaar. Vooral in Bretagne en in Midden-Frankrijk wordt heel wat minder maïs verbouwd.
In die streken is de productie van zachte tarwe sterk toegenomen. Dit gewas boekt landelijk gezien een lichte vooruitgang met één procent naar 4,87 miljoen hectare. Een sterkere groei doet zich voor bij harde tarwe. Deze teelt vertegenwoordigt nu een areaal van 463.000 hectare, twee procent meer dan vorig jaar en 17 procent boven het gemiddelde van de afgelopen vijf jaar.
Het Franse koolzaadareaal bedraagt dit jaar 1,56 miljoen hectare. Dat is 12 procent meer dan vorig jaar. Ten opzichte van het gemiddelde over de jaren 2001-2006 is de teelt met een derde uitgebreid. Vooral in Noord-Frankrijk, in het zuidwesten en langs de Atlantische kust kleuren de velden heel wat geler dan de voorgaande jaren.
De zonnebloemen moeten daarentegen opnieuw flink inleveren. Het areaal bedraagt nog 545.000 hectare, 15 procent minder dan in 2006 toen de oppervlakte aan zonnebloemen ook al met 21 procent was teruggelopen. Volgens de eerste schattingen van het ministerie van Landbouw komt het areaal voedermaïs uit op 1,44 miljoen hectare. Dat is opnieuw vier procent minder dan vorig jaar en 15 procent minder dan het gemiddelde van de voorbije vijf jaar. Vooral in Bretagne en in Midden-Frankrijk wordt heel wat minder maïs verbouwd.
In die streken is de productie van zachte tarwe sterk toegenomen. Dit gewas boekt landelijk gezien een lichte vooruitgang met één procent naar 4,87 miljoen hectare. Een sterkere groei doet zich voor bij harde tarwe. Deze teelt vertegenwoordigt nu een areaal van 463.000 hectare, twee procent meer dan vorig jaar en 17 procent boven het gemiddelde van de afgelopen vijf jaar.
Noam Chomsky hakt in op biobrandstoffen
22/05/2007 | Bron: De Tijd
Biobrandstoffen zullen in toenemende mate de armen in de wereld uithongeren naarmate hun basisvoedsel ten dienste komt van ethanolproductie voor de geprivilegieerden in de rijke landen. De hoge prijzen van tortilla's en andere, wredere grillen van de wereldorde illustreren de verwevenheid van allerlei gebeurtenissen van het Midden-Oosten tot het midwesten in de VS. Ze tonen ook aan hoe urgent het is de wereldhandel te stoelen op echte democratische akkoorden tussen volkeren. Dat schrijft professor Noam Chomsky, specialist buitenlandpolitiek van de VS in een bijdrage voor de New York Times.
Een belangrijke doelstelling van het Amerikaanse buitenlandbeleid is altijd geweest een globale orde te vestigen waarin Amerikaanse bedrijven vrije toegang hebben tot markten, middelen en investeringskansen. Dat doel wordt gemeenzaam 'vrijhandel' genoemd, zegt Chomsky. Het verschilt niet zoveel van wat het Verenigd Koninkrijk, een voorloper in werelddominantie, bedacht tijdens de tweede helft van de 19de eeuw toen het de vrijhandel omarmde. Staatsinterventie en geweld hadden het land toen wel al 150 jaar geholpen om meer industriële macht te verwerven dan eender welke concurrent.
De VS hebben nagenoeg hetzelfde patroon gevolgd. Over het algemeen zijn grootmachten bereid in een beperkte vrijhandel te stappen wanneer ze overtuigd zijn dat de economische belangen die ze onder hun hoede hebben, zullen floreren. Dat was en blijft een hoofdkenmerk van de wereldorde, meent Noam Chomsky. En de ethanolgekte past in dat plaatje. Volgens landbouweconomen Ford Runge en Benjamin Sauer is de biobrandstoffensector lang gedomineerd door de politiek en door de belangen van enkele grote bedrijven, en niet door de markt. De productie van ethanol overleeft bij de gratie van aanzienlijke overheidssubsidies en zeer hoge invoerheffingen die de veel goedkopere en efficiëntere Braziliaanse ethanol op basis van suiker buiten de VS houden.
Toen president George Bush in maart Latijns-Amerika bezocht, was er veel te doen om een akkoord dat de VS met Brazilië afsloot om samen ethanol te gaan produceren. Maar Bush benadrukte wel krachtig dat aan de hoge invoerheffingen die de Amerikaanse producenten beschermen, niet wordt geraakt. Ook aan de vele vormen van overheidssubsidie kon niet getornd worden. Ondanks de reusachtige, door de belastingbetaler gefinancierde landbouwsubsidies, is de prijs van maïs - en van tortilla's - snel gestegen.
Biobrandstoffen zullen in toenemende mate de armen in de wereld uithongeren, citeert de professor Runge en Senauer. Zij menen dat dit vooral zal gebeuren naarmate hun basisvoedsel ten dienste komt van de ethanolproductie voor de geprivilegieerden, zoals de maniok in Afrika. Inmiddels worden in Zuidoost-Azië tropische bossen gekapt en verbrand om plaats te maken voor palm(olie)bomen bestemd voor biobrandstof. Ook in de VS loopt het milieu risico door de grondstoffenslokkende ethanolproductie uit maïs.
Biobrandstoffen zullen in toenemende mate de armen in de wereld uithongeren naarmate hun basisvoedsel ten dienste komt van ethanolproductie voor de geprivilegieerden in de rijke landen. De hoge prijzen van tortilla's en andere, wredere grillen van de wereldorde illustreren de verwevenheid van allerlei gebeurtenissen van het Midden-Oosten tot het midwesten in de VS. Ze tonen ook aan hoe urgent het is de wereldhandel te stoelen op echte democratische akkoorden tussen volkeren. Dat schrijft professor Noam Chomsky, specialist buitenlandpolitiek van de VS in een bijdrage voor de New York Times.
Een belangrijke doelstelling van het Amerikaanse buitenlandbeleid is altijd geweest een globale orde te vestigen waarin Amerikaanse bedrijven vrije toegang hebben tot markten, middelen en investeringskansen. Dat doel wordt gemeenzaam 'vrijhandel' genoemd, zegt Chomsky. Het verschilt niet zoveel van wat het Verenigd Koninkrijk, een voorloper in werelddominantie, bedacht tijdens de tweede helft van de 19de eeuw toen het de vrijhandel omarmde. Staatsinterventie en geweld hadden het land toen wel al 150 jaar geholpen om meer industriële macht te verwerven dan eender welke concurrent.
De VS hebben nagenoeg hetzelfde patroon gevolgd. Over het algemeen zijn grootmachten bereid in een beperkte vrijhandel te stappen wanneer ze overtuigd zijn dat de economische belangen die ze onder hun hoede hebben, zullen floreren. Dat was en blijft een hoofdkenmerk van de wereldorde, meent Noam Chomsky. En de ethanolgekte past in dat plaatje. Volgens landbouweconomen Ford Runge en Benjamin Sauer is de biobrandstoffensector lang gedomineerd door de politiek en door de belangen van enkele grote bedrijven, en niet door de markt. De productie van ethanol overleeft bij de gratie van aanzienlijke overheidssubsidies en zeer hoge invoerheffingen die de veel goedkopere en efficiëntere Braziliaanse ethanol op basis van suiker buiten de VS houden.
Toen president George Bush in maart Latijns-Amerika bezocht, was er veel te doen om een akkoord dat de VS met Brazilië afsloot om samen ethanol te gaan produceren. Maar Bush benadrukte wel krachtig dat aan de hoge invoerheffingen die de Amerikaanse producenten beschermen, niet wordt geraakt. Ook aan de vele vormen van overheidssubsidie kon niet getornd worden. Ondanks de reusachtige, door de belastingbetaler gefinancierde landbouwsubsidies, is de prijs van maïs - en van tortilla's - snel gestegen.
Biobrandstoffen zullen in toenemende mate de armen in de wereld uithongeren, citeert de professor Runge en Senauer. Zij menen dat dit vooral zal gebeuren naarmate hun basisvoedsel ten dienste komt van de ethanolproductie voor de geprivilegieerden, zoals de maniok in Afrika. Inmiddels worden in Zuidoost-Azië tropische bossen gekapt en verbrand om plaats te maken voor palm(olie)bomen bestemd voor biobrandstof. Ook in de VS loopt het milieu risico door de grondstoffenslokkende ethanolproductie uit maïs.
"Belgische elektriciteit bij duurste van de wereld"
18/05/2007 | Bron: Belga
De elektriciteit in België behoort tot de duurste ter wereld. Dat blijkt uit een studie van NUS Consulting, de wereldwijde leider inzake controle op energie- en telecommunicatiekosten, die wordt aangehaald in L'Echo. Volgens de studie is de hoge prijs te wijten aan het gebrek aan concurrentie op de Belgische markt.
Een industriële klant betaalt in België 0,85 euro per kilowattuur. Dat is minder dan in Italië (1,17 euro) en Nederland (0,94 euro), maar meer dan in landen als Finland (0,53 euro), Frankrijk (0,64 euro), de Verenigde Staten (0,69 euro), Spanje (0,77 euro) en Groot-Brittannië (0,83 euro).
De studie van NUS Consulting is niet representatief, aldus een woordvoerster van Electrabel. In de studie wordt slechts één type klant vergeleken en wordt de vergelijking gemaakt met gans Eurpa. "Het gaat om een zeldzaam type van middenspanningsklant", luidt het. Ze wijst er nog op dat de
Europese markt uit verschillende onderdelen bestaat en dat België hoort bij landen als Nederland, Frankrijk en Duitsland.
Een studie die wel representatief is, aldus de woordvoerster, is die van Van Dyck. Daar worden 18 types laagspanningsklanten met elkaar vergeleken in landen als Frankrijk, Nederland, Duitsland en Groot-Brittannië. Vlaanderen scoort er 16 pct goedkoper dan het gemiddelde, aldus de woordvoerster. Voor de industriële hoogspanningsklanten dient voor een vergelijking te worden gekeken naar de groothandelsprijzen. En daar situeert België zich tussen Frankrijk en Duitsland.
De elektriciteit in België behoort tot de duurste ter wereld. Dat blijkt uit een studie van NUS Consulting, de wereldwijde leider inzake controle op energie- en telecommunicatiekosten, die wordt aangehaald in L'Echo. Volgens de studie is de hoge prijs te wijten aan het gebrek aan concurrentie op de Belgische markt.
Een industriële klant betaalt in België 0,85 euro per kilowattuur. Dat is minder dan in Italië (1,17 euro) en Nederland (0,94 euro), maar meer dan in landen als Finland (0,53 euro), Frankrijk (0,64 euro), de Verenigde Staten (0,69 euro), Spanje (0,77 euro) en Groot-Brittannië (0,83 euro).
De studie van NUS Consulting is niet representatief, aldus een woordvoerster van Electrabel. In de studie wordt slechts één type klant vergeleken en wordt de vergelijking gemaakt met gans Eurpa. "Het gaat om een zeldzaam type van middenspanningsklant", luidt het. Ze wijst er nog op dat de
Europese markt uit verschillende onderdelen bestaat en dat België hoort bij landen als Nederland, Frankrijk en Duitsland.
Een studie die wel representatief is, aldus de woordvoerster, is die van Van Dyck. Daar worden 18 types laagspanningsklanten met elkaar vergeleken in landen als Frankrijk, Nederland, Duitsland en Groot-Brittannië. Vlaanderen scoort er 16 pct goedkoper dan het gemiddelde, aldus de woordvoerster. Voor de industriële hoogspanningsklanten dient voor een vergelijking te worden gekeken naar de groothandelsprijzen. En daar situeert België zich tussen Frankrijk en Duitsland.
Barry Callebaut investeert in biobrandstofcentrale
18/05/2007 | Bron: Het Nieuwsblad
Vanaf midden 2008 zorgt een biobrandstofcentrale rechtstreeks voor de energie die de Barry Callebaut-vestiging in Wieze, de grootste chocoladefabriek ter wereld, nodig heeft voor haar productie. Deze innovatie verschaft werk aan een vijftiental extra werknemers.
Vorige week sloten Electrawinds, de grootste privéspeler op de Belgische markt van hernieuwbare energie en Wilmar, een van de grootste Aziatische palmoliebedrijven, een joint-venture. Doel ervan is verschillende projecten rond warmtekrachtkoppeling te realiseren. "Onze installatie met een capaciteit van 35 megawatt in Wieze, is een eerste stap in het bereiken van de vooropgestelde 400 megawatt die wij ons tot doel hebben gesteld", legt Jan Dewulf van Electrawinds uit.
De centrale wekt groene energie op door het verbranden van stearine in twee dieselmotoren. Stearine is een restproduct bij de raffinage van palmolie. Naast de geproduceerde elektriciteit wordt de opgewekte restwarmte onder de vorm van stoom gerecupereerd in het productieproces van de chocoladefabriek. Deze installatie bereikt een rendement van 70 procent, traditionele centrales halen slechts de helft.
Op jaarbasis komt de opgewekte elektriciteit overeen met het verbruik van 90.000 gezinnen. "De biobrandstofcentrale zal een belangrijk deel van de productie aandrijven", verduidelijkt Dirk Poelman van Barry Callebaut. "Wie jaarlijks 250.000 ton chocolade produceert, heeft wel wat elektriciteit nodig. De stoom zullen we gebruiken bij het branden van de cacaonoten, voor de opwarming van water en de verwarming van de burelen. Niet-gebruikte warmte kunnen we aan de omwonenden aanbieden. De overschotten aan elektriciteit worden op het publieke net geplaatst".
"De voordelen voor het bedrijf? We leveren een beduidende bijdrage tot het halen van de Kyoto-normen, we besparen op de energiekosten, alleen al doordat we verlieslatend transport via hoogspanningslijnen uitschakelen en creëren bijkomende jobs. De omschakeling past trouwens totaal in onze algemene milieupolitiek. Zo zorgt in onze fabriek in het Engelse Banbury een windmolen voor de opwekking van elektriciteit en gebruiken we in Ghanan Brazilië en Frankrijk afvalstoffen van de cacaobonen bij de energieproductie", luidt het.
De bouw van de installatie start eind dit jaar. De plannen voorzien onder andere in de bouw van opslagtanks voor de olie en een schouw. Doel is om met de productie van start te gaan in de zomer van 2008.
Vanaf midden 2008 zorgt een biobrandstofcentrale rechtstreeks voor de energie die de Barry Callebaut-vestiging in Wieze, de grootste chocoladefabriek ter wereld, nodig heeft voor haar productie. Deze innovatie verschaft werk aan een vijftiental extra werknemers.
Vorige week sloten Electrawinds, de grootste privéspeler op de Belgische markt van hernieuwbare energie en Wilmar, een van de grootste Aziatische palmoliebedrijven, een joint-venture. Doel ervan is verschillende projecten rond warmtekrachtkoppeling te realiseren. "Onze installatie met een capaciteit van 35 megawatt in Wieze, is een eerste stap in het bereiken van de vooropgestelde 400 megawatt die wij ons tot doel hebben gesteld", legt Jan Dewulf van Electrawinds uit.
De centrale wekt groene energie op door het verbranden van stearine in twee dieselmotoren. Stearine is een restproduct bij de raffinage van palmolie. Naast de geproduceerde elektriciteit wordt de opgewekte restwarmte onder de vorm van stoom gerecupereerd in het productieproces van de chocoladefabriek. Deze installatie bereikt een rendement van 70 procent, traditionele centrales halen slechts de helft.
Op jaarbasis komt de opgewekte elektriciteit overeen met het verbruik van 90.000 gezinnen. "De biobrandstofcentrale zal een belangrijk deel van de productie aandrijven", verduidelijkt Dirk Poelman van Barry Callebaut. "Wie jaarlijks 250.000 ton chocolade produceert, heeft wel wat elektriciteit nodig. De stoom zullen we gebruiken bij het branden van de cacaonoten, voor de opwarming van water en de verwarming van de burelen. Niet-gebruikte warmte kunnen we aan de omwonenden aanbieden. De overschotten aan elektriciteit worden op het publieke net geplaatst".
"De voordelen voor het bedrijf? We leveren een beduidende bijdrage tot het halen van de Kyoto-normen, we besparen op de energiekosten, alleen al doordat we verlieslatend transport via hoogspanningslijnen uitschakelen en creëren bijkomende jobs. De omschakeling past trouwens totaal in onze algemene milieupolitiek. Zo zorgt in onze fabriek in het Engelse Banbury een windmolen voor de opwekking van elektriciteit en gebruiken we in Ghanan Brazilië en Frankrijk afvalstoffen van de cacaobonen bij de energieproductie", luidt het.
De bouw van de installatie start eind dit jaar. De plannen voorzien onder andere in de bouw van opslagtanks voor de olie en een schouw. Doel is om met de productie van start te gaan in de zomer van 2008.
OIVO wijst op milieugevaren stijgende vleesconsumptie
19/05/2007 | Bron: De Morgen
Belgen eten almaar meer vlees en daar is het milieu de dupe van. Dat stellen consumentenorganisatie OIVO en Leefmilieu Brussel in een gezamenlijk rapport. De consumptie van vlees is in België tussen 1919 en 2007 toegenomen van 30 kilogram per persoon per jaar naar meer dan 100 kilo. Gemiddeld eten we zo'n 270 gram vlees per dag. Ook internationaal staan Belgen bekend als verstokte vleeseters, zo blijkt uit cijfers van Eurostat uit 2002. Alleen in Spanje, Denemarken en Frankrijk wordt er meer vlees gegeten.
Op wereldschaal groeit de vleesproductie het sterkst van alle landbouwsectoren. In 2005 werd wereldwijd 265 miljoen ton vlees geproduceerd. Dat is vijf keer meer dan in 1950 en dubbel zoveel als in 1970. De sterke stijging is voornamelijk te wijten aan nieuwe industriële productiemethoden. Wat een Belg gemiddeld per dag eet aan vlees is veel meer dan wat het lichaam nodig heeft. Bovendien is de milieu-impact van de vleesproductie groot. In de landen in het Zuiden wordt landbouwgrond veroverd op oerwouden. Woud dat verdwijnt, houdt echter ook een verlies aan capaciteit in om CO2 op te nemen.
Meer vlees eten betekent ook meer vervuilende stoffen in lucht, water en aarde. De rundveehouderij is verantwoordelijk voor 7 procent van de totale uitstoot van broeikasgassen in België. De voortgebrachte hoeveelheden zijn recht evenredig met de hoeveelheden geproduceerd vlees. Alles bij elkaar is de veeteelt op wereldschaal verantwoordelijk voor 9 procent van de CO2 afkomstig van menselijke activiteiten. De uitstoot van broeikasgassen door veeteelt is bovendien groter dan die van de transportsector.
Maar de CO2-uitstoot is nog niet alles. Tijdens hun verteringsproces produceren herkauwers methaan. Dat gas heeft een broeikaseffect dat 23 keer sterker is dan dat van CO2. Daarnaast is er nog stikstofhemioxide, afkomstig uit gier of mest. Daarvoor geldt dat het klimaateffect 296 keer groter is dan dat van CO2. En dan is er nog de vervuiling door stikstof en fosfor.
Voor OIVO en Leefmilieu Brussel is de conclusie duidelijk: het roer moet omgegooid worden. OIVO spoort de consument dan ook aan de vleesconsumptie terug te schroeven naar maximaal 75 à 100 gram per dag. Daarbij moet gekozen worden voor variatie en bij voorkeur lokaal geproduceerd kwaliteitsvlees. Want lange transportafstanden dragen ook niet bepaald bij aan het milieu.
Belgen eten almaar meer vlees en daar is het milieu de dupe van. Dat stellen consumentenorganisatie OIVO en Leefmilieu Brussel in een gezamenlijk rapport. De consumptie van vlees is in België tussen 1919 en 2007 toegenomen van 30 kilogram per persoon per jaar naar meer dan 100 kilo. Gemiddeld eten we zo'n 270 gram vlees per dag. Ook internationaal staan Belgen bekend als verstokte vleeseters, zo blijkt uit cijfers van Eurostat uit 2002. Alleen in Spanje, Denemarken en Frankrijk wordt er meer vlees gegeten.
Op wereldschaal groeit de vleesproductie het sterkst van alle landbouwsectoren. In 2005 werd wereldwijd 265 miljoen ton vlees geproduceerd. Dat is vijf keer meer dan in 1950 en dubbel zoveel als in 1970. De sterke stijging is voornamelijk te wijten aan nieuwe industriële productiemethoden. Wat een Belg gemiddeld per dag eet aan vlees is veel meer dan wat het lichaam nodig heeft. Bovendien is de milieu-impact van de vleesproductie groot. In de landen in het Zuiden wordt landbouwgrond veroverd op oerwouden. Woud dat verdwijnt, houdt echter ook een verlies aan capaciteit in om CO2 op te nemen.
Meer vlees eten betekent ook meer vervuilende stoffen in lucht, water en aarde. De rundveehouderij is verantwoordelijk voor 7 procent van de totale uitstoot van broeikasgassen in België. De voortgebrachte hoeveelheden zijn recht evenredig met de hoeveelheden geproduceerd vlees. Alles bij elkaar is de veeteelt op wereldschaal verantwoordelijk voor 9 procent van de CO2 afkomstig van menselijke activiteiten. De uitstoot van broeikasgassen door veeteelt is bovendien groter dan die van de transportsector.
Maar de CO2-uitstoot is nog niet alles. Tijdens hun verteringsproces produceren herkauwers methaan. Dat gas heeft een broeikaseffect dat 23 keer sterker is dan dat van CO2. Daarnaast is er nog stikstofhemioxide, afkomstig uit gier of mest. Daarvoor geldt dat het klimaateffect 296 keer groter is dan dat van CO2. En dan is er nog de vervuiling door stikstof en fosfor.
Voor OIVO en Leefmilieu Brussel is de conclusie duidelijk: het roer moet omgegooid worden. OIVO spoort de consument dan ook aan de vleesconsumptie terug te schroeven naar maximaal 75 à 100 gram per dag. Daarbij moet gekozen worden voor variatie en bij voorkeur lokaal geproduceerd kwaliteitsvlees. Want lange transportafstanden dragen ook niet bepaald bij aan het milieu.
Bio Energie Kemzeke vraagt opnieuw milieuvergunning
17/05/2007 | Bron: Gazet van Antwerpen
Het bedrijf Bio Energie Kemzeke heeft opnieuw een milieuvergunningsaanvraag ingediend voor vergistingsinstallatie in Stekene. Het gemeentebestuur adviseerde een vorige aanvraag negatief. Het schepencollege hield rekening met de zevenhonderd bezwaren en handtekeningen van de buurt. Vooral de verwachte geurhinder en de gevolgen van de mestaanvoer voor de mobiliteit baarden zorgen. "De aanvrager pakt het nu anders aan", zegt schepen van Leefmilieu Nicole Van Duyse (CD&V).
Voor het schepencollege, de gemeenteraadsleden en leden van het actiecomité wordt er op vrijdag 8 juni in de voormiddag een bezoek aan een gelijkaardige installatie in Beernem georganiseerd. `s Avonds volgt er dan nog een informatievergadering.
Het bedrijf Bio Energie Kemzeke heeft opnieuw een milieuvergunningsaanvraag ingediend voor vergistingsinstallatie in Stekene. Het gemeentebestuur adviseerde een vorige aanvraag negatief. Het schepencollege hield rekening met de zevenhonderd bezwaren en handtekeningen van de buurt. Vooral de verwachte geurhinder en de gevolgen van de mestaanvoer voor de mobiliteit baarden zorgen. "De aanvrager pakt het nu anders aan", zegt schepen van Leefmilieu Nicole Van Duyse (CD&V).
Voor het schepencollege, de gemeenteraadsleden en leden van het actiecomité wordt er op vrijdag 8 juni in de voormiddag een bezoek aan een gelijkaardige installatie in Beernem georganiseerd. `s Avonds volgt er dan nog een informatievergadering.
"Congolese palmolie helpt Belgische kernuitstap"
16/05/2007 | Bron: Belga
België moet investeren in palmolieplantages in Congo en Liberia en in de aanplant van andere "energieplanten", zoals de jathropa. Dat zegt sp.a-boegbeeld Johan Vande Lanotte. Onder meer import van dergelijke biomassa in België moet samen met warmtekrachtkoppeling, wind- en zonne-energie de geplande sluiting van de kerncentrales mogelijk maken.
Congo was ooit een wereldspeler in de uitvoer van palmolie, maar importeert nu wegens een geruïneerde infrastructuur. "In totaal willen we 250.000 hectare oliepalm heractiveren. Hiervan kan 20 procent dienen voor de bevoorrading van de lokale markt, zodat Congo en Liberia niet langer palmolie moeten importeren. Dit levert voldoende grondstof voor de elektriciteitsproductie van een 500 MW centrale. Ter vergelijking, de reactor Doel 1 heeft een vermogen van 393 MW", stelt de sp.a.
Vande Lanotte was woensdag in Wieze, op de site van chocoladeproducent Barry Callebaut. Dat bedrijf laat op haar gronden een nieuwe elektriciteitscentrale bouwen, die draait op stearine: een restproduct van palmolie dat niet in de voeding terechtkomt. Het bedrijf Electrawinds, dat onlangs een joint venture sloot met Wilmar, een Aziatische producent van palmolie, zal de centrale bouwen.
Volgens Electrawinds zal het de hele chocoladefabriek kunnen voorzien van stroom én daarenboven nog extra elektriciteit produceren voor zowat 60.000 huisgezinnen. Het teveel aan stroom zal op het elektriciteitsnet gaan, zegt Maîté Maes. Vandaag koopt Callebaut haar energie van de producenten. Voortaan zal het dus elektriciteit en stroom krijgen van de centrale op haar eigen bedrijfssite.
De sp.a greep de investering aan om haar voornemens rond duurzame energie kenbaar te maken. Die moeten Doel I en II en Tihange I straks overbodig maken, luidt het. Eén daarvan is om via ontwikkelingshulp Congo te helpen om haar palmolieplantages terug leven in te blazen. Die liggen in puin of werken onder capaciteit. De socialisten achten het haalbaar om die plantages te heractiveren.
Daarnaast wil het ook steun voor kleinschalige aanplant van Jathropa, een energieplant die op schrale, droge grond kan groeien, de grond vasthoudt en tegelijk voedingsgewassen beschut tegen weer en wind. De plant wordt al volop geteeld in Azië en mits een programma met microkredieten, opleiding en een gegarandeerde afzet hoopt de partij dit ook in Belgische partnerlanden als Tanzania, Oeganda, Mali en Niger te kunnen invoeren.
Er moet evenwel een internationaal certificeringssysteem komen rond biomassaproductie, om te vermijden dat de aanplant de opwarming van de aarde weer in de hand werkt, zegt de partij. Eén van de kritieken is immers dat massale palmolieplantages boskap in de hand werkt, zoals in Indonesië en Maleisië.
Open VLD reageert bij monde van uittredend senator Stéphanie Anseeuw verbaasd op het voorstel van sp.a. Biobrandstoffen kunnen een deel van de oplossing zijn voor de toekomstige energiebevoorrading, stelt Anseeuw, maar ze zijn niet zaligmakend. Bovendien klopt het socialistische energieplaatje volgens haar niet. Ze waarschuwt er voor dat vele biogewassen niet energie-efficiënt zijn.
De liberale politica stelt dat de huidige productie van biobrandstoffen in de ontwikkelingslanden de lokale gemeenschappen bedreigt en dat de uitbreiding van de palmolieplantages ten koste van de oerwouden gaat. De explosief toegenomen vraag naar biobrandstoffen heeft eveneens als gevolg dat er minder landbouwareaal ter beschikking zal zijn voor de voedselproductie, luidt het.
België moet investeren in palmolieplantages in Congo en Liberia en in de aanplant van andere "energieplanten", zoals de jathropa. Dat zegt sp.a-boegbeeld Johan Vande Lanotte. Onder meer import van dergelijke biomassa in België moet samen met warmtekrachtkoppeling, wind- en zonne-energie de geplande sluiting van de kerncentrales mogelijk maken.
Congo was ooit een wereldspeler in de uitvoer van palmolie, maar importeert nu wegens een geruïneerde infrastructuur. "In totaal willen we 250.000 hectare oliepalm heractiveren. Hiervan kan 20 procent dienen voor de bevoorrading van de lokale markt, zodat Congo en Liberia niet langer palmolie moeten importeren. Dit levert voldoende grondstof voor de elektriciteitsproductie van een 500 MW centrale. Ter vergelijking, de reactor Doel 1 heeft een vermogen van 393 MW", stelt de sp.a.
Vande Lanotte was woensdag in Wieze, op de site van chocoladeproducent Barry Callebaut. Dat bedrijf laat op haar gronden een nieuwe elektriciteitscentrale bouwen, die draait op stearine: een restproduct van palmolie dat niet in de voeding terechtkomt. Het bedrijf Electrawinds, dat onlangs een joint venture sloot met Wilmar, een Aziatische producent van palmolie, zal de centrale bouwen.
Volgens Electrawinds zal het de hele chocoladefabriek kunnen voorzien van stroom én daarenboven nog extra elektriciteit produceren voor zowat 60.000 huisgezinnen. Het teveel aan stroom zal op het elektriciteitsnet gaan, zegt Maîté Maes. Vandaag koopt Callebaut haar energie van de producenten. Voortaan zal het dus elektriciteit en stroom krijgen van de centrale op haar eigen bedrijfssite.
De sp.a greep de investering aan om haar voornemens rond duurzame energie kenbaar te maken. Die moeten Doel I en II en Tihange I straks overbodig maken, luidt het. Eén daarvan is om via ontwikkelingshulp Congo te helpen om haar palmolieplantages terug leven in te blazen. Die liggen in puin of werken onder capaciteit. De socialisten achten het haalbaar om die plantages te heractiveren.
Daarnaast wil het ook steun voor kleinschalige aanplant van Jathropa, een energieplant die op schrale, droge grond kan groeien, de grond vasthoudt en tegelijk voedingsgewassen beschut tegen weer en wind. De plant wordt al volop geteeld in Azië en mits een programma met microkredieten, opleiding en een gegarandeerde afzet hoopt de partij dit ook in Belgische partnerlanden als Tanzania, Oeganda, Mali en Niger te kunnen invoeren.
Er moet evenwel een internationaal certificeringssysteem komen rond biomassaproductie, om te vermijden dat de aanplant de opwarming van de aarde weer in de hand werkt, zegt de partij. Eén van de kritieken is immers dat massale palmolieplantages boskap in de hand werkt, zoals in Indonesië en Maleisië.
Open VLD reageert bij monde van uittredend senator Stéphanie Anseeuw verbaasd op het voorstel van sp.a. Biobrandstoffen kunnen een deel van de oplossing zijn voor de toekomstige energiebevoorrading, stelt Anseeuw, maar ze zijn niet zaligmakend. Bovendien klopt het socialistische energieplaatje volgens haar niet. Ze waarschuwt er voor dat vele biogewassen niet energie-efficiënt zijn.
De liberale politica stelt dat de huidige productie van biobrandstoffen in de ontwikkelingslanden de lokale gemeenschappen bedreigt en dat de uitbreiding van de palmolieplantages ten koste van de oerwouden gaat. De explosief toegenomen vraag naar biobrandstoffen heeft eveneens als gevolg dat er minder landbouwareaal ter beschikking zal zijn voor de voedselproductie, luidt het.
14 mei 2007
Van Hool maakt eerste volwaardige hybride brandstofcelbus
14/05/2007 | Bron: Belga
Een passagiersbus die minder energie nodig heeft, geen schadelijke stoffen uitstoot en muisstil door de straten rijdt. Dat is de nieuwste prestatie van Vlaamse busbouwer Van Hool. In zijn depots in Koningshooikt, bij Lier, stelde het bedrijf maandag de eerste volwaardige hybride brandstofcelbus voor, de meest milieuvriendelijke bus ooit, klinkt het.
De bus wordt aangedreven door een brandstofcel die waterstof omzet in elektriciteit, en bevat ook batterijen die worden opgeladen met energieoverschot, mede afkomstig van gerecupereerde remenergie. De waterstoftechnologie werd verfijnd waardoor er minder waterstof verbruikt moet worden en er meer plaats is voor passagiers. Daardoor is deze bus nog zuiniger dan de al bestaande waterstofbussen.
De nieuwe bus kan, net als een klassieke dieselbus, 104 mensen vervoeren, biedt hetzelfde comfort en kan met een tankvoorraad van 40 kilo waterstof zowat 350 kilometer rijden. Voorts ziet de bus er hetzelfde uit als een klassieke bus, met uitzondering van een grote kap op het dak, zes in plaats van vier wielen. Hij is ook een meter langer.
Door het ontbreken van een verbrandingsproces komt er in plaats van schadelijke CO2(broeikas) of NOx (zure regen), enkel een wolkje waterdamp uit de uitlaat. Van fijn stof is evenmin sprake. De afwezigheid van bewegende mechanische delen zorgt ook voor een aanzienlijke geluidsvermindering.
De technologische ontwikkeling van de nieuwste generatie waterstofbus kwam tot stand met subsidies van zowel het Vlaams Wetenschapsbeleid als het Mobiliteitsbeleid en kostte ongeveer 3 miljoen euro. Vlaams minister van Mobiliteit Kathleen Van Brempt (sp.a) bejubelde het resultaat maandag als "de weg naar een propere en stille toekomst".
De Vlaamse vervoersmaatschappij De Lijn zal het voertuig vanaf 18 juni inzetten op de lijn 420 tussen Lier en Antwerpen. Vier chauffeurs krijgen een speciale opleiding om ermee te leren rijden. Na een half jaar wordt de bus geëvalueerd en volgen er mogelijk nog exemplaren in het Vlaamse openbaar vervoer.
Een passagiersbus die minder energie nodig heeft, geen schadelijke stoffen uitstoot en muisstil door de straten rijdt. Dat is de nieuwste prestatie van Vlaamse busbouwer Van Hool. In zijn depots in Koningshooikt, bij Lier, stelde het bedrijf maandag de eerste volwaardige hybride brandstofcelbus voor, de meest milieuvriendelijke bus ooit, klinkt het.
De bus wordt aangedreven door een brandstofcel die waterstof omzet in elektriciteit, en bevat ook batterijen die worden opgeladen met energieoverschot, mede afkomstig van gerecupereerde remenergie. De waterstoftechnologie werd verfijnd waardoor er minder waterstof verbruikt moet worden en er meer plaats is voor passagiers. Daardoor is deze bus nog zuiniger dan de al bestaande waterstofbussen.
De nieuwe bus kan, net als een klassieke dieselbus, 104 mensen vervoeren, biedt hetzelfde comfort en kan met een tankvoorraad van 40 kilo waterstof zowat 350 kilometer rijden. Voorts ziet de bus er hetzelfde uit als een klassieke bus, met uitzondering van een grote kap op het dak, zes in plaats van vier wielen. Hij is ook een meter langer.
Door het ontbreken van een verbrandingsproces komt er in plaats van schadelijke CO2(broeikas) of NOx (zure regen), enkel een wolkje waterdamp uit de uitlaat. Van fijn stof is evenmin sprake. De afwezigheid van bewegende mechanische delen zorgt ook voor een aanzienlijke geluidsvermindering.
De technologische ontwikkeling van de nieuwste generatie waterstofbus kwam tot stand met subsidies van zowel het Vlaams Wetenschapsbeleid als het Mobiliteitsbeleid en kostte ongeveer 3 miljoen euro. Vlaams minister van Mobiliteit Kathleen Van Brempt (sp.a) bejubelde het resultaat maandag als "de weg naar een propere en stille toekomst".
De Vlaamse vervoersmaatschappij De Lijn zal het voertuig vanaf 18 juni inzetten op de lijn 420 tussen Lier en Antwerpen. Vier chauffeurs krijgen een speciale opleiding om ermee te leren rijden. Na een half jaar wordt de bus geëvalueerd en volgen er mogelijk nog exemplaren in het Vlaamse openbaar vervoer.
VN: overstap naar biobrandstof slecht voor milieu
09/05/2007 | Bron: de Pers
Een plotselinge overschakeling op biobrandstoffen kan het milieu net zoveel schade toebrengen als het aanhoudende gebruik van de traditionele fossiele brandstoffen. Dat is de strekking van een dinsdag gepresenteerd rapport van de Verenigde Naties over bio-energie, het eerste VN-rapport van formaat over het onderwerp.
Door het gebruik van biobrandstoffen, zoals ethanol, kan de uitstoot van broeikasgassen weliswaar drastisch verminderd worden, maar een plotselinge toename in de vraag naar maïs, palmolie en suikerriet om de brandstof uit te winnen zal zeer zwaar drukken op de wereldreserves van water en vruchtbare landbouwgrond, die in de huidige situatie al onder druk staan.
Op het sociale vlak weegt het voordeel van het grotere aantal banen in de landbouw, dat de overgang op biobrandstoffen oplevert, nauwelijks op tegen de hogere voedselprijzen die voortkomen uit een grotere vraag naar landbouwgewassen voor de productie van biomassa en -brandstof, zo stelt het rapport.
De eenzijdige teelt van slechts een aantal gewassen zal in landbouwgebieden leiden tot een verlies van biodiversiteit, een afname van de vruchtbaarheid van de bodem en meer erosie. In Zuidoost-Azië heeft de gestegen vraag naar palmolie al geleid tot grootschalige houtkap in tropische regenwouden. Ook het gebruik van kunstmest om een goede oogst te garanderen is een zeer schadelijke factor voor het milieu.
Het rapport oppert dat kleinschalige boeren in ontwikkelingslanden door landbouwcoöperaties op te richten de concurrentie aan kunnen gaan met grootschalige landbouwbedrijven, die naar verwachting de overgang op biobrandstoffen zullen proberen aan te wenden om nieuwe markten aan te boren.
Volgens Jan van Aken, deskundige op het gebied van biobrandstof in dienst van Greenpeace, begint het bij steeds meer mensen door te dringen dat een duurzaam milieubeleid verder gaat dan alleen maar het beteugelen van de klimaatverandering. "Klimaatverandering is weliswaar het meest dringend, maar is niet te bestrijden met grootschalige ontbossing in Indonesië", zegt Van Aken.
Het huidige rapport van de VN breekt met de trend van optimistische conclusies van eerdere kleinschaliger onderzoeksprojecten van de VN op het gebied van biobrandstof door ook te wijzen op de negatieve aspecten ervan.
Gustavo Best van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), het orgaan dat verantwoordelijk is voor het rapport, spreekt van een wonder dat dit rapport ooit het daglicht heeft gezien. VN-lidstaten, de OPEC en machtige lobbyisten op het gebied van (nucleaire) energie hebben een internationale dialoog over duurzame energie immers jarenlang proberen te dwarsbomen. Overheden kunnen de uitkomsten van het rapport gebruiken om tot een evenwichtig beleid voor bio-energie te komen, waarbij de potentie ervan ten volle wordt benut terwijl de negatieve aspecten tot een minimum worden beperkt.
Een plotselinge overschakeling op biobrandstoffen kan het milieu net zoveel schade toebrengen als het aanhoudende gebruik van de traditionele fossiele brandstoffen. Dat is de strekking van een dinsdag gepresenteerd rapport van de Verenigde Naties over bio-energie, het eerste VN-rapport van formaat over het onderwerp.
Door het gebruik van biobrandstoffen, zoals ethanol, kan de uitstoot van broeikasgassen weliswaar drastisch verminderd worden, maar een plotselinge toename in de vraag naar maïs, palmolie en suikerriet om de brandstof uit te winnen zal zeer zwaar drukken op de wereldreserves van water en vruchtbare landbouwgrond, die in de huidige situatie al onder druk staan.
Op het sociale vlak weegt het voordeel van het grotere aantal banen in de landbouw, dat de overgang op biobrandstoffen oplevert, nauwelijks op tegen de hogere voedselprijzen die voortkomen uit een grotere vraag naar landbouwgewassen voor de productie van biomassa en -brandstof, zo stelt het rapport.
De eenzijdige teelt van slechts een aantal gewassen zal in landbouwgebieden leiden tot een verlies van biodiversiteit, een afname van de vruchtbaarheid van de bodem en meer erosie. In Zuidoost-Azië heeft de gestegen vraag naar palmolie al geleid tot grootschalige houtkap in tropische regenwouden. Ook het gebruik van kunstmest om een goede oogst te garanderen is een zeer schadelijke factor voor het milieu.
Het rapport oppert dat kleinschalige boeren in ontwikkelingslanden door landbouwcoöperaties op te richten de concurrentie aan kunnen gaan met grootschalige landbouwbedrijven, die naar verwachting de overgang op biobrandstoffen zullen proberen aan te wenden om nieuwe markten aan te boren.
Volgens Jan van Aken, deskundige op het gebied van biobrandstof in dienst van Greenpeace, begint het bij steeds meer mensen door te dringen dat een duurzaam milieubeleid verder gaat dan alleen maar het beteugelen van de klimaatverandering. "Klimaatverandering is weliswaar het meest dringend, maar is niet te bestrijden met grootschalige ontbossing in Indonesië", zegt Van Aken.
Het huidige rapport van de VN breekt met de trend van optimistische conclusies van eerdere kleinschaliger onderzoeksprojecten van de VN op het gebied van biobrandstof door ook te wijzen op de negatieve aspecten ervan.
Gustavo Best van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), het orgaan dat verantwoordelijk is voor het rapport, spreekt van een wonder dat dit rapport ooit het daglicht heeft gezien. VN-lidstaten, de OPEC en machtige lobbyisten op het gebied van (nucleaire) energie hebben een internationale dialoog over duurzame energie immers jarenlang proberen te dwarsbomen. Overheden kunnen de uitkomsten van het rapport gebruiken om tot een evenwichtig beleid voor bio-energie te komen, waarbij de potentie ervan ten volle wordt benut terwijl de negatieve aspecten tot een minimum worden beperkt.
Europa laat tanden zien in New York
13/05/2007-05-13 | Bron: iNSnet
De 15de sessie van de VN-Commissie Duurzame Ontwikkeling (CSD) die doorging van 30 april tot 11 mei is verrassend afgelopen. Dit jaar was het “policy-year” van de tweejaarlijkse cyclus over de thema’s Energie voor Duurzame Ontwikkeling, klimaatverandering, industriële ontwikkeling en luchtvervuiling. In het eerste jaar worden de obstakels en uitdagingen besproken en veroorzaakt minder politieke gevoeligheden. Dat was dit jaar wel anders. Zeker toen woensdag 9 mei de ministers aankwamen voor het “high level segment”. Deze werd geopend door de algemeen secretaris van de VN Ban-Ki-moon en met een speech Gro Harlem Brundtland.
Na twee weken moeizame besprekingen waren de onderhandelaars tevreden dat er eindelijk consensus was bereikt. Maar de Europese politici dachten er anders over. Ze wezen de tekst volledig af, samen met Zwitserland en enthousiast ondersteund door de NGOs. Het is voor het eerst dat er op een CSD een tekst wordt afgewezen en het proces dus zonder enig resultaat beëindigd wordt. De optie was een slechte tekst goedkeuren of een politiek signaal geven dat er niet ónder de afspraken van de top in Johannesburg kon worden gegaan. De rol van de jaarlijkse CSDs werd hiermee fundamenteel in vraag gesteld. Als die worden gehouden om gezamenlijk gedane afspraken te ondermijnen geven deze bijeenkomsten natuurlijk geen enkele meerwaarde aan het proces.
Na het afronden van de 15de sessie moest de voorzitter van de volgende sessie worden gekozen. De groep van Afrikaanse landen hadden een kandidaat van Zimbabwe voorgesteld. Ook hier liet Europa haar spierballen rollen om te stellen dat Zimbabwe, met haar huidige regime, geen voorzitter dient te leveren voor de CSD. In geheime stemming werd de voorzitter echter toch met nipte meerderheid gekozen. Europa heeft haar telerstelling hierover uitgesproken en ziet dit als een zware hypotheek op de slaagkansen van de aankomende onderhandelingen die gaan over landbouw, droogte en land, met specifieke aandacht voor Afrika.
Het zal nog erg moeilijk worden.
Leida Rijnhout/VODO
De 15de sessie van de VN-Commissie Duurzame Ontwikkeling (CSD) die doorging van 30 april tot 11 mei is verrassend afgelopen. Dit jaar was het “policy-year” van de tweejaarlijkse cyclus over de thema’s Energie voor Duurzame Ontwikkeling, klimaatverandering, industriële ontwikkeling en luchtvervuiling. In het eerste jaar worden de obstakels en uitdagingen besproken en veroorzaakt minder politieke gevoeligheden. Dat was dit jaar wel anders. Zeker toen woensdag 9 mei de ministers aankwamen voor het “high level segment”. Deze werd geopend door de algemeen secretaris van de VN Ban-Ki-moon en met een speech Gro Harlem Brundtland.
Na twee weken moeizame besprekingen waren de onderhandelaars tevreden dat er eindelijk consensus was bereikt. Maar de Europese politici dachten er anders over. Ze wezen de tekst volledig af, samen met Zwitserland en enthousiast ondersteund door de NGOs. Het is voor het eerst dat er op een CSD een tekst wordt afgewezen en het proces dus zonder enig resultaat beëindigd wordt. De optie was een slechte tekst goedkeuren of een politiek signaal geven dat er niet ónder de afspraken van de top in Johannesburg kon worden gegaan. De rol van de jaarlijkse CSDs werd hiermee fundamenteel in vraag gesteld. Als die worden gehouden om gezamenlijk gedane afspraken te ondermijnen geven deze bijeenkomsten natuurlijk geen enkele meerwaarde aan het proces.
Na het afronden van de 15de sessie moest de voorzitter van de volgende sessie worden gekozen. De groep van Afrikaanse landen hadden een kandidaat van Zimbabwe voorgesteld. Ook hier liet Europa haar spierballen rollen om te stellen dat Zimbabwe, met haar huidige regime, geen voorzitter dient te leveren voor de CSD. In geheime stemming werd de voorzitter echter toch met nipte meerderheid gekozen. Europa heeft haar telerstelling hierover uitgesproken en ziet dit als een zware hypotheek op de slaagkansen van de aankomende onderhandelingen die gaan over landbouw, droogte en land, met specifieke aandacht voor Afrika.
Het zal nog erg moeilijk worden.
Leida Rijnhout/VODO
Nieuwe fiscale regeling stimuleert bouw duurzame kantoorpanden
11/05/2007 | Bron: SenterNovem
Het bouwen van een duurzaam nieuw gebouwd bedrijfspand is in Nederland nog geen gemeengoed. Milieu-investeringsaftrek (MIA) moet daar verandering in brengen. Ondernemers die een duurzaam en energiezuinig kantoorpand laten bouwen, kunnen een flink deel van de investering aftrekken van hun bedrijfswinst.
Het is een extra duwtje in de rug van ondernemers die wel duurzaam willen ondernemen, maar afhaken omdat de bouwkosten van een nieuw duurzaam kantoorpand hoger zijn. MIA komt in deze kosten tegemoet. De ondernemer mag een deel van de investeringskosten aftrekken van de fiscale bedrijfswinst. De aftrekpost op de fiscale winst is vijftien procent over maximaal twee miljoen euro (drie ton euro). Afhankelijk van het belastingregime kan dit voordeel oplopen tot ruim 90.000 euro. Door de vraag naar duurzame kantoorpanden te stimuleren wil de overheid duurzaam bouwen in Nederland aan moedigen.
Duurzaam pand
Het duurzame pand moet aan acht criteria voldoen om in aanmerking te komen voor de fiscale regeling. In het gebouw zijn onder meer waterbesparende kranen ingebouwd en aparte ruimtes ingericht voor printers en rokende medewerkers. Ook is uitsluitend duurzaam geproduceerd hout verwerkt en is het energieverbruik dertig procent lager dan in het Bouwbesluit.
Financiële voordelen
Een duurzaam pand heeft naast het gunstige effect op het milieu ook een groot aantal financiële voordelen voor de ondernemer. Het is goedkoper in het gebruik, omdat er door de maatregelen minder water en energie nodig is. De kwaliteit van het binnenmilieu is er beter, waardoor het ziekteverzuim per saldo lager is. Daarnaast heeft een duurzaam pand een hoge toekomstwaarde: door de flexibele indeling is het gebouw makkelijk aanpasbaar voor nieuwe gebruikers en de aanwezigheid van energiebesparende maatregelen zijn belangrijk pluspunt voor de groeiende groep ondernemers die maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Het bouwen van een duurzaam nieuw gebouwd bedrijfspand is in Nederland nog geen gemeengoed. Milieu-investeringsaftrek (MIA) moet daar verandering in brengen. Ondernemers die een duurzaam en energiezuinig kantoorpand laten bouwen, kunnen een flink deel van de investering aftrekken van hun bedrijfswinst.
Het is een extra duwtje in de rug van ondernemers die wel duurzaam willen ondernemen, maar afhaken omdat de bouwkosten van een nieuw duurzaam kantoorpand hoger zijn. MIA komt in deze kosten tegemoet. De ondernemer mag een deel van de investeringskosten aftrekken van de fiscale bedrijfswinst. De aftrekpost op de fiscale winst is vijftien procent over maximaal twee miljoen euro (drie ton euro). Afhankelijk van het belastingregime kan dit voordeel oplopen tot ruim 90.000 euro. Door de vraag naar duurzame kantoorpanden te stimuleren wil de overheid duurzaam bouwen in Nederland aan moedigen.
Duurzaam pand
Het duurzame pand moet aan acht criteria voldoen om in aanmerking te komen voor de fiscale regeling. In het gebouw zijn onder meer waterbesparende kranen ingebouwd en aparte ruimtes ingericht voor printers en rokende medewerkers. Ook is uitsluitend duurzaam geproduceerd hout verwerkt en is het energieverbruik dertig procent lager dan in het Bouwbesluit.
Financiële voordelen
Een duurzaam pand heeft naast het gunstige effect op het milieu ook een groot aantal financiële voordelen voor de ondernemer. Het is goedkoper in het gebruik, omdat er door de maatregelen minder water en energie nodig is. De kwaliteit van het binnenmilieu is er beter, waardoor het ziekteverzuim per saldo lager is. Daarnaast heeft een duurzaam pand een hoge toekomstwaarde: door de flexibele indeling is het gebouw makkelijk aanpasbaar voor nieuwe gebruikers en de aanwezigheid van energiebesparende maatregelen zijn belangrijk pluspunt voor de groeiende groep ondernemers die maatschappelijk verantwoord ondernemen.
"Dure energie enige oplossing voor klimaatprobleem"
13/05/2007 | Bron: De Standaard
Spaanse vrachtwagens met Spaanse tomaten denderen over de autosnelweg op weg naar België. In omgekeerde richting rijden Belgische vrachtwagens met tomaten naar het zuiden. Tijdens een lang weekend vliegen we met Ryanair voor 35 euro naar Rome. "Goedkope olie heeft de wereld gemaakt zoals hij nu is", zegt Aviel Verbruggen, hoogleraar aan de Universiteit Antwerpen en medeauteur van het derde deel van het VN-klimaatrapport, dat vorige week werd voorgesteld.
"We hebben vijftig jaar lang geleefd van onze erfenis. Uit de brandstofvoorraad van de wereld geput en de schoonmaak afgewenteld op de volgende generatie. Dure energie is de enige oplossing voor het klimaatprobleem. Het derde deel van het klimaatrapport bevat mogelijke maatregelen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. De verschillende landen kunnen de maatregelen eruit halen die voor hen het meest geschikt zijn", klinkt het.
Welke conclusies moet België uit het rapport trekken? "België is een land zonder energiebronnen en zou dus kampioen in energie-efficiëntie moeten zijn, maar dat zijn we niet. We bengelen achteraan. En we zouden vooraan moeten staan in de ontwikkeling van hernieuwbare energie, maar ook dat is niet zo. Twintig jaar geleden stonden we vooraan in de windenergiesector. Die voorsprong hebben we volledig uit handen gegeven. De redenen zijn onder meer de nabijheid van de Antwerpse haven. Dat maakt het makkelijk om energie in te voeren. En het feit dat er veel in kernenergie is geïnvesteerd. Overaanbod stimuleert verspilling", aldus Verbruggen.
Volgens de energie-expert moeten we kiezen voor de ontwikkeling van duurzame energie - windenergie, fotovoltaïsche cellen, biomassa - én optimale energie-efficiëntie, en dat moet gepaard gaan met het optrekken van de energieprijs door hogere heffingen, zodat de energieprijzen elk jaar met vijf procent stijgen, tien tot vijftien jaar lang. Maar ga je door zulke hoge energieprijzen mensen niet verarmen? "Helemaal niet, want de mens past zijn gedrag aan", klinkt het optimistisch.
"Het zal je verbazen hoe snel we efficiënter zullen worden als je de prijzen zo optrekt. In Japan is de brandstofprijs het hoogst ter wereld, maar de Japanners leggen per persoon de minste kilometers af en ze rijden met de efficiëntste auto's. Uiteindelijk betalen ze voor hun brandstof evenveel als wij. Overtuigen, verplichten, dat helpt allemaal niet. Als je moet rekenen op de goede wil en overtuiging van mensen, kun je het vergeten. Niemand doet iets als hij het niet in zijn portemonnee voelt. Mensen werken nu eenmaal zo. En gelukkig maar, het is de redding van de wereld, op voorwaarde dat we dat ook op de juiste manier gaan gebruiken", zegt Verbruggen.
"Tijdens internationale conferenties als Kyoto moet je internationaal een paar dingen afspreken. Je moet landen ertoe verplichten hun energie-efficiëntie op te trekken. En om dat te realiseren, moet je een bepaald percentage van je bnp realiseren door een energieheffing. Hoe landen dat praktisch oplossen, kunnen ze zelf bepalen. De ene zal meer de nadruk leggen op brandstof voor vervoer, de ander op elektriciteit. Met het extra geld dat door de taksen binnenkomt, kunnen overheden bijvoorbeeld zonnepanelen of zonnecellen subsidiëren", aldus de hoogleraar.
Zullen politici wel de moed hebben om zulke drastische beslissingen te nemen? "Ik roep al 25 jaar dat we een andere koers moeten varen, zonder resultaat. Maar sinds een jaar zie ik een behoorlijke verandering. Zelfs het hoofd van het Internationaal Energieagentschap heeft dit jaar voor het eerst openlijk toegegeven dat het groeiscenario dat ze altijd voor ogen hadden, niet haalbaar is. Exxon zegt sinds kort openlijk: geef ons een goede energieheffing en we passen ons aan. Dat geeft toch een groot draagvlak", besluit Verbruggen.
Spaanse vrachtwagens met Spaanse tomaten denderen over de autosnelweg op weg naar België. In omgekeerde richting rijden Belgische vrachtwagens met tomaten naar het zuiden. Tijdens een lang weekend vliegen we met Ryanair voor 35 euro naar Rome. "Goedkope olie heeft de wereld gemaakt zoals hij nu is", zegt Aviel Verbruggen, hoogleraar aan de Universiteit Antwerpen en medeauteur van het derde deel van het VN-klimaatrapport, dat vorige week werd voorgesteld.
"We hebben vijftig jaar lang geleefd van onze erfenis. Uit de brandstofvoorraad van de wereld geput en de schoonmaak afgewenteld op de volgende generatie. Dure energie is de enige oplossing voor het klimaatprobleem. Het derde deel van het klimaatrapport bevat mogelijke maatregelen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. De verschillende landen kunnen de maatregelen eruit halen die voor hen het meest geschikt zijn", klinkt het.
Welke conclusies moet België uit het rapport trekken? "België is een land zonder energiebronnen en zou dus kampioen in energie-efficiëntie moeten zijn, maar dat zijn we niet. We bengelen achteraan. En we zouden vooraan moeten staan in de ontwikkeling van hernieuwbare energie, maar ook dat is niet zo. Twintig jaar geleden stonden we vooraan in de windenergiesector. Die voorsprong hebben we volledig uit handen gegeven. De redenen zijn onder meer de nabijheid van de Antwerpse haven. Dat maakt het makkelijk om energie in te voeren. En het feit dat er veel in kernenergie is geïnvesteerd. Overaanbod stimuleert verspilling", aldus Verbruggen.
Volgens de energie-expert moeten we kiezen voor de ontwikkeling van duurzame energie - windenergie, fotovoltaïsche cellen, biomassa - én optimale energie-efficiëntie, en dat moet gepaard gaan met het optrekken van de energieprijs door hogere heffingen, zodat de energieprijzen elk jaar met vijf procent stijgen, tien tot vijftien jaar lang. Maar ga je door zulke hoge energieprijzen mensen niet verarmen? "Helemaal niet, want de mens past zijn gedrag aan", klinkt het optimistisch.
"Het zal je verbazen hoe snel we efficiënter zullen worden als je de prijzen zo optrekt. In Japan is de brandstofprijs het hoogst ter wereld, maar de Japanners leggen per persoon de minste kilometers af en ze rijden met de efficiëntste auto's. Uiteindelijk betalen ze voor hun brandstof evenveel als wij. Overtuigen, verplichten, dat helpt allemaal niet. Als je moet rekenen op de goede wil en overtuiging van mensen, kun je het vergeten. Niemand doet iets als hij het niet in zijn portemonnee voelt. Mensen werken nu eenmaal zo. En gelukkig maar, het is de redding van de wereld, op voorwaarde dat we dat ook op de juiste manier gaan gebruiken", zegt Verbruggen.
"Tijdens internationale conferenties als Kyoto moet je internationaal een paar dingen afspreken. Je moet landen ertoe verplichten hun energie-efficiëntie op te trekken. En om dat te realiseren, moet je een bepaald percentage van je bnp realiseren door een energieheffing. Hoe landen dat praktisch oplossen, kunnen ze zelf bepalen. De ene zal meer de nadruk leggen op brandstof voor vervoer, de ander op elektriciteit. Met het extra geld dat door de taksen binnenkomt, kunnen overheden bijvoorbeeld zonnepanelen of zonnecellen subsidiëren", aldus de hoogleraar.
Zullen politici wel de moed hebben om zulke drastische beslissingen te nemen? "Ik roep al 25 jaar dat we een andere koers moeten varen, zonder resultaat. Maar sinds een jaar zie ik een behoorlijke verandering. Zelfs het hoofd van het Internationaal Energieagentschap heeft dit jaar voor het eerst openlijk toegegeven dat het groeiscenario dat ze altijd voor ogen hadden, niet haalbaar is. Exxon zegt sinds kort openlijk: geef ons een goede energieheffing en we passen ons aan. Dat geeft toch een groot draagvlak", besluit Verbruggen.
12 mei 2007
Tate & Lyle verplaatst hoofdkwartier naar Rijsel
11/05/2007 | Bron(nen): Het Laatste Nieuws
Tate & Lyle gaat het Europese hoofdkwartier van haar zetmeeldivisie overbrengen van Aalst naar Rijsel. Die stad krijgt de voorkeur omdat zowat alle grote spelers op de graanmarkt daar al een vestiging hebben. De Franse coöperatie Tereos neemt alle gebouwen en gronden van Tate & Lyle in Aalst over. De verkoop van de fabriek zou normaal tegen maart 2008 rond moeten zijn. Tot dan zullen veel van de 272 kaderleden en bedienden van Tate & Lyle in Aalst aan de slag kunnen blijven.
Tate & Lyle verkoopt al haar Aalsterse bezittingen aan de Franse multinational Tereos. Die kocht ook nog vier andere West-Europese vestigingen van Tate & Lyle over. Donderdag is bij VDAB de aanvraag binnengelopen voor het collectief ontslag van 272 werknemers in haar Aalsterse hoofdkwartier. "99 mensen zouden wel bij Tate & Lyle aan de slag kunnen blijven, maar dan wel in het buitenland", zegt Johan Dumortier van het socialistische BBTK.
"Een aantal van die 99 vacatures zijn voor het nieuwe Europese centrum van Tate & Lyle in Rijsel. Maar er is ook sprake van vacatures in Roemenië, Slowakije en Bulgarije. We vrezen dat niet alle 99 plaatsen uiteindelijk door de huidige mensen kunnen ingevuld worden". Nieuwe eigenaar Tereos zou wel 40 tot 60 mensen in Aalst aan de slag houden, want de productie blijft wel in Aalst. "We proberen nu zo snel mogelijk afspraken te maken met de Europese directie zodat we aan de getroffen werknemers duidelijkheid kunnen geven", zegt Dumortier.
De stad betreurt vooral dat de suikerdivisies van Tate & Lyle in heel Europa niet als één geheel verkocht werden. "Door de opsplitsing bij de verkoop maakte Aalst meteen minder kans om Europees hoofdkwartier te blijven", zegt schepen van Economie Paul Stockman. "Dat de productie in Aalst blijft, is dan weer goed nieuws. De arbeidsplaatsen in de toeleveringsbedrijven van Tate&Lyle, geschat op 270, blijven zo allicht bewaard. Tereos zou volgens onze bronnen ook de productie van bio-ethanol in Aalst behouden. In Frankrijk produceren ze al bio-ethanol en via Aalst komen ze nu ook op de Belgische markt".
Tate & Lyle gaat het Europese hoofdkwartier van haar zetmeeldivisie overbrengen van Aalst naar Rijsel. Die stad krijgt de voorkeur omdat zowat alle grote spelers op de graanmarkt daar al een vestiging hebben. De Franse coöperatie Tereos neemt alle gebouwen en gronden van Tate & Lyle in Aalst over. De verkoop van de fabriek zou normaal tegen maart 2008 rond moeten zijn. Tot dan zullen veel van de 272 kaderleden en bedienden van Tate & Lyle in Aalst aan de slag kunnen blijven.
Tate & Lyle verkoopt al haar Aalsterse bezittingen aan de Franse multinational Tereos. Die kocht ook nog vier andere West-Europese vestigingen van Tate & Lyle over. Donderdag is bij VDAB de aanvraag binnengelopen voor het collectief ontslag van 272 werknemers in haar Aalsterse hoofdkwartier. "99 mensen zouden wel bij Tate & Lyle aan de slag kunnen blijven, maar dan wel in het buitenland", zegt Johan Dumortier van het socialistische BBTK.
"Een aantal van die 99 vacatures zijn voor het nieuwe Europese centrum van Tate & Lyle in Rijsel. Maar er is ook sprake van vacatures in Roemenië, Slowakije en Bulgarije. We vrezen dat niet alle 99 plaatsen uiteindelijk door de huidige mensen kunnen ingevuld worden". Nieuwe eigenaar Tereos zou wel 40 tot 60 mensen in Aalst aan de slag houden, want de productie blijft wel in Aalst. "We proberen nu zo snel mogelijk afspraken te maken met de Europese directie zodat we aan de getroffen werknemers duidelijkheid kunnen geven", zegt Dumortier.
De stad betreurt vooral dat de suikerdivisies van Tate & Lyle in heel Europa niet als één geheel verkocht werden. "Door de opsplitsing bij de verkoop maakte Aalst meteen minder kans om Europees hoofdkwartier te blijven", zegt schepen van Economie Paul Stockman. "Dat de productie in Aalst blijft, is dan weer goed nieuws. De arbeidsplaatsen in de toeleveringsbedrijven van Tate&Lyle, geschat op 270, blijven zo allicht bewaard. Tereos zou volgens onze bronnen ook de productie van bio-ethanol in Aalst behouden. In Frankrijk produceren ze al bio-ethanol en via Aalst komen ze nu ook op de Belgische markt".
11 mei 2007
België veertiende op ranglijst hernieuwbare energie
10/05/2007 | Bron: Belga
België is vier plaatsen gestegen op de ranglijst van landen die aandacht besteden aan hernieuwbare energie. China en India zullen tegen 2012 de meest aantrekkelijke landen ter wereld zijn voor projecten rond hernieuwbare energie. Dat blijkt uit de algemene index voor hernieuwbare energie die wordt opgemaakt door de dienstengroep Ernst & Young. De lijst hecht relatief veel belang aan windenergie, en iets minder aan zonne-energie en biomassa.
Dat België stijgt op de ranglijst is te danken aan de recente inspanningen. "Sinds 2002 zijn we in Vlaanderen bezig aan een inhaalbeweging, onder meer door het gebruik van zonnepanelen, kleinschalige energieprojecten en energie-efficiënte ingrepen in de bouw. Het aandeel van hernieuwbare energie is daardoor maar liefst verachtvoudigd", verduidelijkt Laurent Winnock, woordvoerder van minister van Leefmilieu Bruno Tobback (sp.a). "Maar de af te leggen weg is nog lang", voegt hij eraan toe.
De Verenigde Staten voeren de ranglijst aan, gevolgd door Spanje en India. China, dat op een zesde plaats staat, zal samen met India tegen 2012 het meest aantrekkelijke land zijn voor investeringen en projecten inzake hernieuwbare energie. Opvallend in de ranglijst is dat erg traditionele en grote industriële landen als de Verenigde Staten, Duitsland en Groot-Brittannië zich toch in de top vijf handhaven. De landen in Zuid-Europa zitten eveneens vooraan in het peloton.
De Scandinavische landen en Nederland, traditioneel koplopers in de milieusector, staan dan weer onderaan de ranglijst. Polen, Brazilië, Japan, Nieuw-Zeeland en Turkije duiken voor het eerst op in de lijst die al vijf jaar bestaat.
België is vier plaatsen gestegen op de ranglijst van landen die aandacht besteden aan hernieuwbare energie. China en India zullen tegen 2012 de meest aantrekkelijke landen ter wereld zijn voor projecten rond hernieuwbare energie. Dat blijkt uit de algemene index voor hernieuwbare energie die wordt opgemaakt door de dienstengroep Ernst & Young. De lijst hecht relatief veel belang aan windenergie, en iets minder aan zonne-energie en biomassa.
Dat België stijgt op de ranglijst is te danken aan de recente inspanningen. "Sinds 2002 zijn we in Vlaanderen bezig aan een inhaalbeweging, onder meer door het gebruik van zonnepanelen, kleinschalige energieprojecten en energie-efficiënte ingrepen in de bouw. Het aandeel van hernieuwbare energie is daardoor maar liefst verachtvoudigd", verduidelijkt Laurent Winnock, woordvoerder van minister van Leefmilieu Bruno Tobback (sp.a). "Maar de af te leggen weg is nog lang", voegt hij eraan toe.
De Verenigde Staten voeren de ranglijst aan, gevolgd door Spanje en India. China, dat op een zesde plaats staat, zal samen met India tegen 2012 het meest aantrekkelijke land zijn voor investeringen en projecten inzake hernieuwbare energie. Opvallend in de ranglijst is dat erg traditionele en grote industriële landen als de Verenigde Staten, Duitsland en Groot-Brittannië zich toch in de top vijf handhaven. De landen in Zuid-Europa zitten eveneens vooraan in het peloton.
De Scandinavische landen en Nederland, traditioneel koplopers in de milieusector, staan dan weer onderaan de ranglijst. Polen, Brazilië, Japan, Nieuw-Zeeland en Turkije duiken voor het eerst op in de lijst die al vijf jaar bestaat.
09 mei 2007
Vlaams gezin betaalt 200 euro aan bijkomende brandstofbelastingen
09/05/2007 | Bron(nen): Belga
Tussen 2001 en 2005 zijn de belastingen op benzine en diesel gestegen met respectievelijk 11,7 eurocent en 10,4 eurocent per liter. Door die stijging heeft het modale Vlaamse gezin in 2005 200 euro extra belastingen betaald. Dat heeft Mark Keppens, doctor in de Verkeerskunde, berekend naar aanleiding van de rondetafelconferentie "Mobiliteit & Fiscaliteit" die morgen/donderdag wordt georganiseerd. Keppens pleit voor de invoering van belonende fiscale maatregelen, met
name voor parkeercheques.
Keppens berekende de invloed van de stijging in brandstofbelastingen op de uitgaven van de gezinnen en keek ook naar het effect op de mobiliteit. Voor een doorsnee Vlaams gezin bedroeg de financiële impact 200 euro. In absolute cijfers werden de werkenden en de hoogste inkomens het hardst getroffen (tot 293 euro). "Logisch, want die mensen rijden ook het meest met de wagen", legt Keppens uit. Procentueel is het echter de op één na laagste inkomenscategorie die de stijging het hardst heeft gevoeld. "Voor hen ging het om 0,95 pct van het jaarlijkse budget, tegenover 0,4 pct bij de hoogste inkomens", aldus Keppens. De allerlaagste huishoudinkomens (minder dan 10.000 euro per jaar) werden dan weer weinig of niet getroffen omdat een groot deel van hen geen auto heeft.
De belastingverhogingen zorgde er volgens de berekeningen van Keppens ook voor dat het autogebruik in 2005 daalde met zes pct, een daling die in de lijn ligt van de daling van het brandstofverbruik. Keppens, die nu werkt als senior-consultant bij het ingenieursbureau Arcadis Gedas, geeft wel toe dat de financiële impact voor de gezinnen in 2006 daalde omdat ook de brandstofprijzen terug daalden. Hij schat de kost voor het gemiddelde huishouden in 2006 tussen 170 en 200 euro.
Keppens pleit er bij de beleidsmakers voor om fiscale maatregelen niet te gebruiken om het autogebruik te bestraffen, maar eerder om het gebruik van duurzame vervoersmodi te belonen. Hij stelt voor om een systeem van parkeercheques in te voeren. Daarbij kan de werknemer kiezen of hij een parkeercheque gebruikt om effectief te parkeren ofwel om de kost van die parkeerplaats te laten uitbetalen (parking cash-out). Dat zou werknemers ertoe kunnen aanzetten om de auto aan de kant te laten staan. Tegelijk zouden bedrijven minder parkeerplaatsen moeten voorzien en kunnen ze de uitgespaarde ruimte gebruiken voor andere bedrijfsactiviteiten.
Tussen 2001 en 2005 zijn de belastingen op benzine en diesel gestegen met respectievelijk 11,7 eurocent en 10,4 eurocent per liter. Door die stijging heeft het modale Vlaamse gezin in 2005 200 euro extra belastingen betaald. Dat heeft Mark Keppens, doctor in de Verkeerskunde, berekend naar aanleiding van de rondetafelconferentie "Mobiliteit & Fiscaliteit" die morgen/donderdag wordt georganiseerd. Keppens pleit voor de invoering van belonende fiscale maatregelen, met
name voor parkeercheques.
Keppens berekende de invloed van de stijging in brandstofbelastingen op de uitgaven van de gezinnen en keek ook naar het effect op de mobiliteit. Voor een doorsnee Vlaams gezin bedroeg de financiële impact 200 euro. In absolute cijfers werden de werkenden en de hoogste inkomens het hardst getroffen (tot 293 euro). "Logisch, want die mensen rijden ook het meest met de wagen", legt Keppens uit. Procentueel is het echter de op één na laagste inkomenscategorie die de stijging het hardst heeft gevoeld. "Voor hen ging het om 0,95 pct van het jaarlijkse budget, tegenover 0,4 pct bij de hoogste inkomens", aldus Keppens. De allerlaagste huishoudinkomens (minder dan 10.000 euro per jaar) werden dan weer weinig of niet getroffen omdat een groot deel van hen geen auto heeft.
De belastingverhogingen zorgde er volgens de berekeningen van Keppens ook voor dat het autogebruik in 2005 daalde met zes pct, een daling die in de lijn ligt van de daling van het brandstofverbruik. Keppens, die nu werkt als senior-consultant bij het ingenieursbureau Arcadis Gedas, geeft wel toe dat de financiële impact voor de gezinnen in 2006 daalde omdat ook de brandstofprijzen terug daalden. Hij schat de kost voor het gemiddelde huishouden in 2006 tussen 170 en 200 euro.
Keppens pleit er bij de beleidsmakers voor om fiscale maatregelen niet te gebruiken om het autogebruik te bestraffen, maar eerder om het gebruik van duurzame vervoersmodi te belonen. Hij stelt voor om een systeem van parkeercheques in te voeren. Daarbij kan de werknemer kiezen of hij een parkeercheque gebruikt om effectief te parkeren ofwel om de kost van die parkeerplaats te laten uitbetalen (parking cash-out). Dat zou werknemers ertoe kunnen aanzetten om de auto aan de kant te laten staan. Tegelijk zouden bedrijven minder parkeerplaatsen moeten voorzien en kunnen ze de uitgespaarde ruimte gebruiken voor andere bedrijfsactiviteiten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
